กรณีการใช้งาน
รูปแบบเดียวกันสี่แบบของงานเดียว
กลไกไม่เปลี่ยน: นักเขียน แผนงาน การปฏิบัติงานที่คุณอนุมัติ และรายงานที่ส่งถึงคุณ สิ่งที่เปลี่ยนคือมีแผนกำลังทำงานพร้อมกันกี่แผน ปีของคุณคาดการณ์ได้มากแค่ไหน และใครเป็นคนอ่านรายงานเมื่อสิ้นเดือน
ทุกอย่างด้านล่างนี้เป็นคำอธิบายว่าสี่ส่วนเดิมถูกใช้แตกต่างกันอย่างไร ไม่ใช่สี่ผลิตภัณฑ์ที่แตกต่างกัน หากธุรกิจของคุณไม่ตรงกับสี่ประเภทนี้ คำถามที่เป็นประโยชน์คือมันใกล้เคียงกับแบบใด: คุณกำลังรันแผนเดียวหรือสิบเอ็ดแผน ปีของคุณถูกกำหนดด้วยฤดูกาลหรือด้วยการเปิดตัว และรายงานรายเดือนนั้นมีไว้สำหรับคุณเองหรือสำหรับคนที่จ่ายเงินให้คุณ
บริษัทเอเจนซี
ลูกค้าหลายราย แต่ละรายมีแผนของตนเอง นักเขียนของตนเอง และรายงานรายเดือนของตนเองที่ส่งถึงผู้รับของแต่ละราย รายงานคือสิ่งที่ใช้วัดผลสัญญาจ้าง ดังนั้นไม่ควรประกอบขึ้นด้วยมือในวันศุกร์สุดท้ายของเดือน
นี่คือกรณีที่ FABLS แข็งแกร่งที่สุด เพราะงานที่น่าเบื่อในระดับลูกค้าหนึ่งรายจะกลายเป็นสิ่งที่ทำไม่ไหวเมื่อมีสิบเอ็ดราย
ธุรกิจท้องถิ่น
คนเดียวทำทุกอย่าง ไม่มีแผนกการตลาด และมีช่องทางที่ต้องดูมีชีวิตในวันอังคารเดือนกุมภาพันธ์ ร้านเบเกอรี่ คลินิก บริษัทติดตั้ง หรืออู่ซ่อมรถ
ข้อจำกัดที่นี่คือเวลาสำหรับการอนุมัติ ไม่ใช่ไอเดีย แผนที่ออกแบบมาให้ใช้เวลาวันละสิบนาทีมีค่ามากกว่าแผนที่ทะเยอทะยานแต่ถูกทิ้งตั้งแต่เดือนมีนาคม
อีคอมเมิร์ซ
แคตตาล็อกคือแผนเนื้อหาที่แต่งตัวมาในอีกรูป ทุกหมวดหมู่ ทุกฤดูกาล และทุกการเติมสินค้าคือสิ่งที่เขียนเกี่ยวกับได้ และบล็อกช่วยให้ถึงคนที่ยังไม่เคยค้นหาชื่อของคุณ
ช่องทางแบ่งกันอย่างชัดเจน: บล็อกสำหรับคนที่ยังไม่รู้จักคุณ โซเชียลสำหรับคนที่รู้จักแล้ว
SaaS
คุณเปิดตัวทุกสองสัปดาห์แต่เขียนเกี่ยวกับมันปีละสองครั้ง โรดแมปกลายเป็นแผนงาน การเปิดตัวหนึ่งครั้งกลายเป็นบทความสามชิ้น แทนที่จะเป็นรายการในบันทึกการเปลี่ยนแปลงที่ไม่มีใครเปิดดู
ส่วนที่ยากไม่ใช่การเขียน — ทีมของคุณเขียนได้ สิ่งที่ยากคือการเขียนมักเป็นสิ่งแรกที่ถูกทิ้งเมื่อการเปิดตัวล่าช้า

บริษัทสี่ประเภทที่ต่างกัน แต่มีวันอังคารที่ว่างเปล่าเหมือนกัน
สิ่งที่ทั้งหมดมีเหมือนกัน
ในทั้งสี่กรณี สิ่งที่ล้มเหลวไม่ใช่งานเขียน แต่คือเดือนที่สอง ธุรกิจเกือบทุกแห่งสามารถผลิตโพสต์ที่ดีได้สองสัปดาห์ด้วยความมุ่งมั่น แต่แทบไม่มีใครผลิตได้ต่อเนื่องหกเดือนควบคู่ไปกับงานจริง
สิ่งที่รอดพ้นจากเดือนที่สองคือแผนที่มีผู้ตกลงไว้ล่วงหน้า ฉบับร่างที่พร้อมก่อนถึงเวลาต้องใช้ และขั้นตอนอนุมัติที่เล็กพอจะทำได้ระหว่างงานอื่น นั่นคือเหตุผลทั้งหมดของรูปแบบนี้ และใช้ได้เหมือนกันทั้งกับร้านเบเกอรี่และเอเจนซีที่ดูแลอยู่สิบเอ็ดแห่ง
รายงานคือเส้นเรื่องที่สองที่เหมือนกัน ไม่ว่าจะส่งถึงคุณ ถึงลูกค้า หรือถึงผู้ลงนามใบแจ้งหนี้ เดือนที่ไม่มีบัญชีแสดงผลงานย่อมกลายเป็นเดือนที่ไม่มีใครรับผิดชอบได้
- 1นักเขียนเพอร์โซนาหนึ่งถึงสามแบบ สไตล์ ความรู้สึก และกลุ่มผู้อ่าน
- 2แพ็กเกจช่วงเวลาที่กำหนดวันไว้ หัวข้อ และสัดส่วนการแบ่ง สามถึงหกเดือน
- 3การดำเนินการร่างล่วงหน้า อนุมัติโดยบุคคล เผยแพร่ตรงเวลา
- 4รายงานรายสัปดาห์สำหรับผู้ดูแล รายเดือนสำหรับผู้จ่ายเงิน
- ·สิ่งที่ต่างกันจำนวนแผน รูปทรงของทั้งปี และใครเป็นผู้อ่านรายงาน
หนึ่งบัญชีกลไกเดียวกัน
กรณีที่ไม่เหมาะ
สองสถานการณ์ พูดตรง ๆ เพราะการมารู้ตัวในเดือนที่สองแย่กว่าการอ่านไว้ที่นี่
หาก LinkedIn หรือ X คือช่องทางที่สำคัญต่อธุรกิจของคุณ นี่ไม่ใช่เครื่องมือที่เหมาะสมในวันนี้ — ช่องทางที่เชื่อมต่อได้คือบล็อก WordPress, เพจ Facebook และ Instagram
และหากไม่มีใครในธุรกิจจะอ่านฉบับร่างก่อนเผยแพร่ คุณค่าของขั้นตอนอนุมัติก็หายไป และคุณจะเหลือเพียงตัวจัดตารางที่แพง คำตอบในกรณีนั้นคือแผนที่เล็กลงพร้อมคนที่อ่านจริง ไม่ใช่แผนที่ใหญ่ขึ้นแบบปล่อยอัตโนมัติ