ธุรกิจท้องถิ่น
วันอังคารหนึ่งในเดือนกุมภาพันธ์
ร้านเบเกอรี่ คลินิก บริษัทรับงานติดตั้ง และอู่ซ่อมรถ คนหนึ่งทำทุกอย่าง ไม่มีแผนกการตลาด และมีเพจ Facebook ที่ต้องดูมีชีวิตในวันที่ไม่มีอะไรพิเศษเกิดขึ้นเลย วันแบบนั้นคือปัญหาทั้งหมด และเป็นสิ่งที่เครื่องมือทำคอนเทนต์ทุกตัวเงียบ ๆ มองข้าม
ทำไมเดือนที่สองจึงเป็นจุดที่ทุกอย่างหยุด
ธุรกิจเล็กเกือบทุกแห่งผลิตโพสต์ที่ดีได้สองสัปดาห์ มีการเปิดตัว หรือมีฤดูกาล หรือมีกระแสความกระตือรือร้นหลังจากใครสักคนบอกว่าเพจดูเหมือนตาย และสองสัปดาห์แรกก็เป็นไปได้ดีจริง ๆ
แล้วเดือนกุมภาพันธ์ก็มาถึง ไม่มีอะไรใหม่ วันยาวนาน และการโพสต์ต้องคิดหัวข้อขึ้นจากความว่างเปล่าตอนห้าโมงเย็นหลังจากทำงานจริงมาทั้งวัน ทุกอย่างจึงหยุดลง — ไม่ใช่เพราะใครตัดสินใจหยุด แต่เพราะไม่เคยมีการตัดสินใจที่จะทำให้มันง่ายตั้งแต่แรก
แผนที่วางไว้ล่วงหน้าคือการตัดสินใจที่ทำเมื่อคุณมีเวลา แล้วนำมาใช้ในวันที่คุณไม่มีเวลาเลย มันก็แค่นั้นเอง และนั่นคือเหตุผลที่แผนสำคัญกว่างานเขียนในบริบทนี้
กำหนดขนาดให้เหลือสิบนาทีต่อวัน
ข้อจำกัดของธุรกิจท้องถิ่นไม่ใช่ไอเดียและไม่ใช่งบประมาณ แต่คือเวลาที่ใช้อนุมัติ — นาทีที่คุณมีสำหรับอ่านร่างและตัดสินใจว่ามันฟังดูเป็นคุณหรือไม่
ดังนั้นแผนที่ใช้ได้จริงต้องเล็ก สามถึงสี่ช่องต่อสัปดาห์ บนช่องทางเดียวหรือสองช่องทางที่ลูกค้าของคุณอยู่จริง ด้วยจังหวะที่คุณรักษาได้แม้ในสัปดาห์ที่เครื่องล้างจานพัง เกือบทุกคนขอเพิ่มตอนเริ่มต้น แล้วค้นพบความจริงในสัปดาห์ที่สาม และลดลงครึ่งหนึ่ง คุณประหยัดเวลาสองสัปดาห์นั้นได้ด้วยการลดครึ่งตั้งแต่ตอนนี้
แพ็กเกจฟรีเชื่อมต่อได้หนึ่งช่องทาง ซึ่งเป็นวิธีเริ่มต้นที่ถูกต้องที่สุด ลองรันแผนจริงบนเพจ Facebook ของคุณหนึ่งเดือน ดูว่าการอนุมัติแต่ละครั้งแท้จริงแล้วเสียเวลาเท่าไร แล้วจึงเพิ่มช่องทางที่สองเมื่อคุณรู้คำตอบ
- จ.Facebookสิ่งที่มีในสัปดาห์นี้ สองประโยค อนุมัติวันอาทิตย์ในคลิกเดียว
- เราInstagramหลังเคาน์เตอร์ โจทย์ภาพ: ถาดที่เพิ่งออกจากเตา ไม่ต้องใส่ฟิลเตอร์
- ·ช่องว่างปล่อยว่างไว้ในแผน ใช้สำหรับการส่งของที่มาถึงก่อนเวลา
- สFacebookเวลาเปิดวันเสาร์ พูดตรง ๆ เพราะนั่นคือสิ่งที่ผู้คนมาดู
สี่ช่องใช้เวลาอ่านราวสิบนาที
ร้านเบเกอรี่ริมถนนมีเรื่องเล่าที่ดีกว่าบริษัทซอฟต์แวร์ส่วนใหญ่
จะพูดอะไรในเดือนกุมภาพันธ์
สามหัวข้อมักเพียงพอแล้ว
ธุรกิจท้องถิ่นมักคิดมากเกินไปกับเรื่องนี้ ลูกค้าไม่ได้รอคอยความรู้เชิงลึก พวกเขาแค่มาดูว่าคุณเปิดหรือไม่ มีอะไรใหม่หรือเปล่า และคุณยังให้ความรู้สึกเหมือนคนที่พวกเขาอยากซื้อของด้วยอยู่หรือไม่
ใช้งานจริง
เวลาเปิด การเปลี่ยนแปลง การส่งของ วันนี้มีอะไร ไม่มีอะไร ดูน่าเบื่อ แต่เป็นสิ่งที่คนอ่านมากที่สุดเท่าที่คุณเคยเผยแพร่ คนที่ยืนอยู่บนถนนถือโทรศัพท์กำลังมองหาสิ่งนี้พอดี
ฝีมืองาน
สิ่งนั้นทำอย่างไร ทำไมต้องใช้เวลานานเท่านั้น อะไรพลาดบ้างและคุณรับมืออย่างไร นี่คือสิ่งที่ทำให้คุณเป็นธุรกิจเฉพาะตัว ไม่ใช่แค่หมวดหมู่หนึ่ง และใช้ได้กับทุกอาชีพ
ตามฤดูกาล
ช่วงเวลาของปีที่ธุรกิจของคุณมีจริง ไม่ใช่ปฏิทินการตลาด แต่เป็นปฏิทินของคุณเอง แผนจะได้รับข้อมูลเหล่านี้ครั้งเดียวแล้วทำงานรอบมันตลอดหกเดือน
- 1คนที่โพสต์อบอุ่น สั้น ไม่เคยขายของตรง ๆ ฟังดูเหมือนคนหลังเคาน์เตอร์ เพราะคนนั้นเป็นผู้บรรยายมันเอง
- "ตัวอย่าง"พร้อมเวลาเจ็ดโมง คืนนี้ไรย์ใช้เวลานานหน่อย ซึ่งเราชอบแบบนั้น"
- 2ผู้ตอบคำถามตรงไปตรงมาและรวดเร็ว รับมือคำถามที่ว่า "เปิดวันอาทิตย์ไหม" เป็นครั้งที่สิบสองของสัปดาห์โดยไม่ฟังดูเหนื่อยหน่าย
- "ตัวอย่าง"วันเสาร์มีครับ เริ่มแปดโมง และหมดเร็ว บอกมาว่าจะมาแล้วเราเก็บไว้ให้หนึ่งก้อน"
ตัวอย่างสังเคราะห์ของคุณถูกบรรยายด้วยคำพูดของคุณเอง
มันต้องฟังดูเหมือนคุณ และนั่นต้องใช้เวลาสองสัปดาห์
ร่างแรกจะใกล้เคียงแต่ผิด มีวลีที่คุณไม่เคยใช้ ความร่าเริงที่คุณไม่มี หรือคำกล่าวอ้างเรื่องคุณภาพที่คุณจะอายถ้าพูดออกปาก คุณแก้จุดเหล่านั้น การแก้จะติดอยู่ และภายในสัปดาห์ที่สามหรือสี่ ร่างก็ไม่ต้องแก้อะไรอีกต่อไป
สองสัปดาห์นั้นคืองานจริงของการตั้งค่าระบบนี้ และคุ้มค่าที่จะทำให้ดี เพราะทุกอย่างหลังจากนั้นทำงานบนมัน นี่ยังเป็นเหตุผลที่ persona ที่บรรยายด้วยสามประโยคเฉพาะเจาะจงเกี่ยวกับวิธีที่คุณพูดจริง ชนะสองหน้าเต็มไปด้วยคำคุณศัพท์
ภาพถ่ายของคุณเองก็ชนะภาพยืมมาในทำนองเดียวกัน ช่องหนึ่งสามารถดึงภาพปลอดค่าลิขสิทธิ์พร้อมใบอนุญาตมาใช้เมื่อคุณไม่มีอะไร ซึ่งเป็นทางเลือกสำรองที่สมเหตุสมผล แต่ภาพเคาน์เตอร์ของคุณเองที่โฟกัสเยื้องนิดหน่อย จะช่วยธุรกิจท้องถิ่นได้มากกว่าภาพสมบูรณ์แบบของร้านคนอื่นเสมอ
หนึ่งเดือนที่ระบบทำงานได้เป็นอย่างไร
เผยแพร่สิบสี่หรือสิบห้าชิ้นในสองช่องทาง ใช้เวลาสิบถึงสิบสองนาทีต่อสัปดาห์อ่านร่าง ส่วนใหญ่บนโทรศัพท์ และส่วนใหญ่อนุมัติโดยไม่แก้หลังเดือนแรก ใช้หนึ่งหรือสองช่องสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นจริง การส่งของ การปิดร้าน หรือภาพที่ควรโพสต์ เพราะแผนตั้งใจเว้นช่องว่างไว้สำหรับสิ่งเหล่านี้
และในวันที่หนึ่งของเดือน จะมีรายงานสั้น ๆ: วางแผนอะไรไว้ ส่งอะไรออกไป ผู้คนตอบรับอะไร ไม่ใช่เพราะมีใครต้องรายงานใคร แต่เพราะรายงานสองหรือสามฉบับต่อเนื่องกันคือสิ่งที่บอกคุณว่าคุ้มค่าที่จะทำต่อหรือไม่
ส่วนที่พูดตรง ๆ: สิ่งนี้จะไม่ทำให้ธุรกิจที่เงียบกริบกลับมาคึกคัก สิ่งที่มันแก้คือความล้มเหลวเฉพาะอย่างที่ลูกค้าเข้ามาดูเพจของคุณ เห็นว่าไม่มีอะไรตั้งแต่เดือนสิงหาคม แล้วเงียบ ๆ สันนิษฐานว่าคุณปิดกิจการไปแล้ว ความล้มเหลวแบบนี้พบบ่อย ทำให้เสียเงินจริง และหลีกเลี่ยงได้ทั้งหมด