Aùtorë
Chtos mùszi gadac
Kążdé òdpòwiednô pòzycjô mô głos, czë ti go wëbrôłë, czë nie, i fòrmë, chtërné czëtają sã dzéwno w internecie, zwëkaj są tima, chtërné nigdë nie pòdzelë. Pisarz w FABLS je tim pòdzelim wërażonym wiastra: personã ze stëlã, wibracją, publiką i krótczim stelką ùmiejetnosców, chtërné mòżesë pòkôzac i zmienic.
Z czi je zbudowany pisarz
Czérë rzeczi, i žôdnô z nich nie je suwôczã.
Styl je to, jak sentence są zbudowóné. Krótczé i płoce, abò długie i niepòspieszné. Czë brëkùje pëtaniów. Czë brëkùje słowa „më”. Czë kòlwiék pòstawiwô wykrzyknik, cò dlô wãższosći fòrmów je najwążniejszą rzeczą do rozstrzëgniãcô wczas.
Wibracjô je témperatura — tkliwô, sochô, fòrmalnô, wesołô, óstrożnô. Je to różnica miãdzë kliniką, chtërnô zwążi pòkôzé, a kliniką, chtërnô zwążi nerwowò, brëkùjąc w zanimnôsce ticha sameszich słowów.
Publika je to, chto je òdebróny, i to zmienia wicy jak inszé dwie razã. Ta sameszô fòrta napisóna dlô stôłegò klienta i dlô cògò, chto nigdë cë nie czôł, dôwô dwa nôprawã różné òdpòwiednyczi, i wãższosć fòrmów potrebuje òbu pisarzów.
Ùmiejetnoscë są tima kònkretnima rzecząma, chtërné ten pisarz ùmëjô robić: pisac dłùgszé teksty, òdpòwiézac na kòmentárz, òpisac pròdùkt, zlecec fòtografiã. Są przëpiãté do wersje, tak nôprawienié z wtórkù nie zmieni cało tego, cò ti zatwierdzëłé w pòniédzôłk.
Trzë spòsobë, jak gò dostac
Skłôdac, przëjimac, abò napisac sã
Skłôdac jedną
Nacznisé òd katalogù, wëbierzé ùmiejetnoscë, chtërné rabòta potrzebuje, òpiszé styl i publikã twòjima słówma, i przëczëtanié trzë wérzé òdpòwiednëch, zanim gò zatrzymies. Dziesiąc minut, i mòżesz wërzucic i zacząc znowa.
Przëjmë jeden z dash-b
Jeżlë môsz ju pòmòcników w dash-b, to je té samé ôrt dokùmentu. Przëniésë jednegò, a òn zachòwô to, co znô. Pisôrzów mòże sã sprôwiac z òbù stronów.
Napisz swòjégò
Niechtërny wiesz dokładno, chto chcą, i wòlą to napisac, zamiast òdpowiadac na pëtania. Napisz personã bezpòśrednio, przëpińë ùmiejnotnoscë, chtërnëch chcesz, a òn dzejô tak samé jak jinszé.
Pisôrz to je decyzjô, a nie mòjsce w kalãdarzù.
Wôżnosc kùńczë z trzema
Nie dlô tegò, że trzë to je regła, ale dlô tegò, że robòtë są naprawdã rożné. Jedny pùblikùją. Jinszë òdpowiadają. Trzecy piszą dłëdżi tekst, chtërny zajimô pòpòłudnié i dô sã czëtac przez dwa lata.
Rozdzelenie ich je tim, co zatrëmôwô bloga przed tim, żebë brzmiał jak pòdpis, a pòdpis jak kòmunikat prasowi. To téż znaczy, że mòżesz bëc surowi w jednim, a luźny w jinszim: pisôrz, chtërny òdpôwiô na kòmentarzë, mòże dzejac na aùtopilocé dłëdżi zanim ten, chtërny pisze bloga.
Przëkłôdë z prawé stronë są wëmësloné dlô ti stronë, z piekarniô, bo piekarniô robî rożnice òbzérnyma. Twòjé bãdą firmą fittingòwą abô praktiką dentystyczną, a kszôlt bãdë identyczny.
- 1Òla · nôgłównô piekôrkaMiłé, krótczé zdania, nigdë nie sprzedôwającé. Gôdô ò mące tak, jak jinszé gôdają ò pògòdze.
- "Próbka"Gòtowé ò sédmi. Żëto dzys dzurzé, jôk lubimë."
- 2Marek · lôdaÒdpôwiô na kòmentarzë. Prosté, chùtczé, pòmienô stałëch kùńtów przez ich zamówienié.
- "Próbka"W sobòtë jo, òd òsmë, i chùtkò sã kùńczë. Pòwiedz, że przińdziesz, a òddzelimë jedny na bòk."
- 3Redaktor · dłëdżi tekstPisze bloga. Struktùrowóny, cierpliwé, jeden pòmysł na wpis, zawszé zlecenié òdjimka.
- "Próbka"Czemu nasz kwasny chléb je trzëdzescy-szesc gòdzën, i co to znaczy dlô twòji sobòtë."
Sztuczny przëkłôdëTwòjé pisôrzowie to dokùmentë na twòjim kòncie
Przëpinanié, i czemu to nie je detôl
Ùmiejnotnoscë pisôrza są przëpióné do wersji. Kiedy ùmiejnotnosc sã pòprôwi — a òne sã pòprôwiają — twòj pisôrz òstôwô na wersji, na chtërny béł, až gò przenioszesz, a przenoszenié pòkôże ci, co sã zmieniło.
Przëczëna je nudnô i wôżnô. Jeżlë zaakceptujesz miesiąc szkiców w pòniedzôłk, a pòdstawowô ùmiejnotnosc sã zmieni we wtórk, to to, co sã pùblikùje w czwtórk, nie je to, co czëtôłé. Przëpinanié ùsëwô całi tén zaskòczeniów. To ten samé instinkt jak przëpinanié zôleżnoscë, zanôszoné na to, co gôdô dlô twòji firmë.
To téż robî pòprôwkë wôrté zrobieniô. Kiedy editujesz szkic, pòprôwkô je pòmienionô przë tim pisôrzu, i pisôrz, chtërnégò pòprôwiłé w strëmiannikù, wcyg je tim pisôrzã, chtërny pùblikùje w lëpinie.
Òne nôleżą do ciebie
Pisôrz to je dokùment na twòjim kòncu castomo, ten samé kszôlt jak pòmòcnik dash-b. Mòżesz gò czëtac, editowac, kòpiowac, eksportowac i wziąc ze sobą. Treść, chtërną twòjé pisôrzowie szkicują, téż je twòjô — ni ma ùkładu, przë chtërnym to, co bëło napisané dlô twòji firmë, stôwô sã materiôłã niegò jinszégò.
Agencje zôs budują jednégò pisôrza na kùńta i trzimają swòjégò wôsnégò pisôrza dlô tekstów, chtërné wëchôdzą pòd mianã agencje. Òba dzejają na tim samym kòncu i żôdny nie mòże czëtac planu drëdżégò.
Rzecz, w chtërnej lëdze sã mëlą: pisanie baro dłëdżi personë nie robî lepsZégò pisôrza. Trzë konkretné zdania ò tim, jak naprawdã gôdôsz, bijô dwie stronë przymiotników, zôwszé. Pòżëtecznô detôl to ta, chtërną bë pòprôwiłé, jeżlë bës jã òbzérôł zepsutą.