FABLS, i seks bilete
Kvar veke. For alltid. Ingen nemnde den delen.
Ein blogg og to sosiale kanalar er eit fulltidsarbeid som aldri fekk ei stillingsannonse. FABLS tar skiftet. Du beheld det einaste som er verdt å beholde: godkjenninga.
Bloggen din. Siste innlegg: mars.
Det var aldri latskap. Å publisere godt krev eit menneske, og mennesket hadde anna arbeid med frist. Så arkivet stoppar, i stillheit, på ein vanleg tysdag, og ingen bestemmer at det har skjedd.
Du vel forfattarane før eit einaste ord er skrive.
Stilen, tonen, publikummet dei skriv for. Det valet er grunnen til at eit halvt år med arkiv lesast som eitt føretak og ikkje som ni frilansarar med ulike meiningar om tankestreken.
Ein plan som strekkjer seg tre til seks månader fram i tid.
Ikkje ein innhaldskalender du fyller ut på søndagskveldar og gir opp i februar. Ein plan FABLS utfører: skriving, planlegging og publisering til bloggen din, Facebook-sida di og Instagram.
Ei godkjenning. Alt før den er allereie gjort.
Ingenting blir publisert utan deg. Det er det einaste møtet dette produktet treng, og det tek omtrent like lang tid som å lesa det — noko du uansett kom til å gjera, hvis det er noko verd.
Den beste tida å byrja på var for eit år sidan.
Den nest beste er i ettermiddag, med ein kaffi, medan du skildrar kva føretaket ditt eigentleg driv med. Etter det kjem det ei samandrag kvar veke og kvar månad som fortel deg kva som er sendt ut, kvar, og kva det førte til.